Samoistny kropelkowaty niedobór barwnika to w praktyce najczęściej spotykana forma hipopigmentacji. Głównym czynnikiem prowadzącym do powstania zmian jest przewlekła ekspozycja na promieniowanie słoneczne. Zdarzają się przypadki rodzinnego występowania zmian.
Schorzenie cechuje się występowaniem licznych drobnych, odbarwionych plamek średnicy od 2 do 5 mm. Zmiany najczęściej lokalizują się w obrębie skóry przedniej powierzchni podudzi, rzadziej przedramion. Liczba zmian wzrasta na ogół proporcjonalnie wraz z wiekiem. Nie towarzyszą im żadne dolegliwości subiektywne.
W badaniu histopatologicznym skóry zmienionej chorobowo stwierdza się obecność komórek barwnikowych ale liczba melanosomów jest zredukowana.
W diagnostyce różnicowej należy wykluczyć liszaj twardzinowy, twardzinę układową oraz zmiany o morfologii leukoderma punctatum.
Postępowanie terapeutyczne jest niezwykle trudne a efekty leczenia nie są satysfakcjonujące. Można rozważyć zastosowanie ciekłego azotu, peelingi chemiczne lub mikrodermoabrazję. Bezwzględnie należy unikać ekspozycji na słońce.